Pokazywanie postów oznaczonych etykietą góry. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą góry. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 13 sierpnia 2015

Kończysty Wierch (Tatry Zachodnie)

Zima 2015.

Kończysty Wierch (słow. Končistá), dawniej nazywany Kończystą nad Jarząbczą – szczyt o wysokości 2002 m n.p.m. w Tatrach Zachodnich, leżący w grani głównej Tatr, pomiędzy Starorobociańskim Wierchem, oddzielony od niego Starorobociańską Przełęczą (1975 m), i Jarząbczym Wierchem, od którego oddziela go Jarząbcza Przełęcz (1954 m).(Wikipedia)

Trzeba przyznać, że idealnie wykorzystaliśmy piękną zimową aurę. Wyprawa tatrzańska na Kończysty Wierch w Tatrach Zachodnich udała się nam znakomicie. Trasa wycieczki standardowa:
- Dolina Chochołowska (907m n.p.m.)
- Trzydniowiański Wierch(1758m n.p.m.)
- Kończysty Wierch(2002m n.p.m.)
Powrót odbył się przez Jarząbczą Dolinę. Pogoda (zgodnie z prognozami) była wyśmienita, a krajobrazy? ... Oczywiście również były wspaniałe...
Zresztą... zapraszam na zdjęcia. :-)
W drodze na Kończysty Wierch (skrajnie z prawej)

wtorek, 28 lipca 2015

"Perła Zachodu" i okolice (Dolny Śląsk)

Zima 2015.
Perła Zachodu (do 1945 Turmsteinbaude) – dawne schronisko turystyczne PTTK położone w Siedlęcinie nad Jeziorem Modrym. Obecnie reklamuje się jako gościniec, choć nadal pozostaje własnością PTTK. Od strony Jeleniej Góry do schroniska prowadzi niebieski szlak rowerowy, położony nad rzeką Bóbr. Wiedzie on przez Borowy Jar, Perłę Zachodu do Siedlęcina i dalej w kierunku Bolesławca. Od strony Siedlęcina możliwy jest dojazd samochodem.(Wikipedia)
Podczas mojego krótkiego pobytu rodzinnego w okolicach Szklarskiej Poręby udało mi się wybrać do schroniska o ciekawej nazwie: "Perła Zachodu. Podobno "Perła Zachodu" już nie jest schroniskiem ale jest własnością PTTK. Podsumowując cała krótka wizytę w tym miejscu muszę stwierdzić, że sama "Perła" jest całkiem ładna i zadbana. Ale największe wrażenie na mnie zrobiło: jej położenie i najbliższe otoczenie. Bardzo, bardzo ładne i ciekawe...
Zapraszam na zdjęcia.
"Perła Zachodu"

środa, 4 lutego 2015

Ślęża 2014 (Masyw Ślęży)

Zima 2014.

Pod koniec roku 2014 w okresie tzw. międzyświątecznym wybraliśmy się rodzinnie na górę Ślęża (718m n.p.m.). Trasa może nie była zbyt oryginalna: wejście niebieskim szlakiem (Skalna Perć) z Przełęczy Tąpadła, zejście żółtym, ale pogoda dopisała i humory zresztą też. :-)
O górze Ślęża na tym blogu już pisałem, tak jak i o niebieskim szlaku prowadzącym na nią. Wszystko to tylko mogę potwierdzić: szlak na prawdę bardzo ładny i jak na warunki masywu Ślęży bardzo skałkowo/widokowy. Sceneria zimowa tylko dodaje mu uroku.
Wszystkim polecam! :-)
Szczyt Ślęży(718m n.p.m.). Schronisko PTTK i antena nadawcza.

środa, 14 stycznia 2015

Giewont (Tatry Zachodnie)

Jesień 2014.

C.D. 1-dniowej wyprawy w Tatry (4-ta część i ostatnia).

Po wejściu z Zakopanego-Kuźnic na Świnicką Przełęcz, następnie po dotarciu na Kasprowy Wierch i w końcu znalezieniu się na Kondrackiej Kopie - następnym etapem wycieczki było przejście z powrotem do Zakopanego-Kuźnic.

Trasa czwartej i ostatniej części naszej wyprawy była więc następująca:
- Kondracka Kopa(2005m n.p.m.)
- żółtym szlakiem na Kondracką Przełęcz(1725m n.p.m.)
- niebieskim szlakiem na Giewont(1894m n.p.m.)
- niebieskim szlakiem zejście z Giewontu na Kondracką Przełęcz(1725m n.p.m.)
- niebieskim szlakiem zejście przez Schronisko na Kondratowej Hali do Zakopanego-Kuźnic(1025m n.p.m.)
Widok z okolic Kondrackiej Kopy(2005m n.p.m.) na Giewont(1894m n.p.m.)

poniedziałek, 5 stycznia 2015

Z Kasprowego Wierchu na Kondracką Kopę (Tatry Zachodnie)

Jesień 2014.

C.D. 1-dniowej wyprawy w Tatry (3-cia część).

Po wejściu z Zakopanego- Kuźnic na Świnicką Przełęcz i następnie dotarciu na Kasprowy Wierch następnym etapem wycieczki było przejście trasy (czerwonym szlakiem) z Kasprowego Wierchu(1987m) na Kondracka Kopę(2005m) przez m.in. Goryczkowe Czuby.
Widok z okolic Kasprowego Wierchu(1987m n.p.m.) w kierunku Kondrackiej Kopy

poniedziałek, 15 grudnia 2014

Z Przełęczy Świnickiej na Kasprowy Wierch (Tatry Wysokie/Zachodnie)

Jesień 2014.

C.D. 1-dniowej wyprawy w Tatry.

W poprzednim poście umieściłem fotorelację z wędrówki tatrzańskiej z Zakopanego - Kuźnic na Przełęcz Świnicką.
Następnym etapem wycieczki było przejście trasy (czerwonym szlakiem) z Przełęczy Świnickiej(2051m) do Kasprowego Wierchu(1987m) przez Skrajną Turnię(2096m n.p.m.) i przez Beskid(2012m n.p.m.).
Przełęcz Świnicka (2051m n.p.m.) i Świnica(2301m n.p.m.)

wtorek, 9 grudnia 2014

Świnicka Przełęcz (Tatry Wysokie)

Jesień 2014.

Świnicka Przełęcz (słow. Svinicové sedlo, niem. Swinicajoch, węg. Świnica-hágó, Swinica-hágó)- położona na wysokości 2051 m przełęcz między Pośrednią Turnią a Świnicą w Tatrach Wysokich. Nazwa pochodzi od Świnicy (2301 m). Szczyty te i Świnicka Przełęcz leżą w grani głównej Tatr, którą biegnie granica polsko-słowacka.(Wikipedia)

Dla niektórych pomysł wyjazdu z Wrocławia do Zakopanego na jeden dzień jest zły, nieopłacalny, bezsensowny itd., dla innych jak najbardziej ma sens. Ja osobiście należę do tej drugiej grupy osób. :-)
Pewnego jesiennego dnia sprawdzając wcześniej prognozy pogody wyruszyliśmy z Wrocławia na jednodniowa wycieczkę do Zakopanego, a ściślej mówiąc wyruszyliśmy na jednodniową wędrówkę po Tatrach. Z różnych przyczyn wyjazd na dwa dni nie wchodził w grę, tak więc żeby mieć przynajmniej około 9 godzin czasu na pobyt w górach (około 17 robi się ciemno) musieliśmy wyjechać z Wrocka około 3.30. I tak zrobiliśmy... Po czterech godzinach byliśmy już w Zakopanem, potem bus i start naszej wycieczki - Kuźnice.
Widok na Gubałówkę(1126m n.p.m.) z drogi do schroniska Murowaniec

czwartek, 4 grudnia 2014

Czarna Góra (Masyw Śnieżnika)

Lato 2014.

Czarna Góra (dawniej niem. Schwarzer Berg) - szczyt 1205 m n.p.m. w ramieniu Żmijowca w Masywie Śnieżnika, którego przedłużeniem jest pasmo Krowiarek (sama Czarna Góra do nich jednak nie należy – granicą między tymi pasmami jest Przełęcz Puchaczówka, położona ok. 1,5 km na północ od szczytu i blisko 350 m poniżej niego).
Czarna Góra jest doskonale widoczna z niemal całej ziemi kłodzkiej jako wysoki i stromy szczyt, kontrastujący z szeroką kopułą Śnieżnika. Jest z nim często mylona, ponieważ z dna Kotliny Kłodzkiej wydaje się być od niego wyższa. Nazwa góry (dawniej niem. Schwarzer Berg) przypuszczalnie wzięła się stąd, że porośnięty lasem szczyt oglądany był zwykle od północnej, ciemnej strony.
(Wikipedia)

Nie mogę napisać, że na Czarnej Górze nigdy nie byłem. Byłem... i to kilka razy... (raz nawet wjechałem na nią kolejką). Czarna Góra to jedna z najbardziej popularnych i charakterystycznych gór na Ziemi Kłodzkiej i w całych Sudetach. Duża względna wysokość, wieża widokowa i przede wszystkim możliwość wjechania kolejką - to główne atuty tego szczytu. Mimo wszystko chyba jednak najbardziej znana jest z tego, że w zimie staje się ona wielkim ośrodkiem narciarskim.
Ja jednak postanowiłem się wybrać ponownie na Czarną Górę (1205m n.p.m.) latem, kiedy na szczęście jest sporo mniej turystów niż zimą.
wieża widokowa na szczycie Czarnej Góry(1205m n.p.m.)

wtorek, 25 listopada 2014

Borówkowa Góra (Góry Złote)

Jesień 2014.

Borówkowa (900 m n.p.m., niem. Heidelkoppe, Heidelberg, czes. Borůvková) - szczyt na granicy polsko-czeskiej w Górach Złotych (Sudety Wschodnie) wznoszący się ponad Przełęczą Lądecką, z którego roztacza się szeroka panorama na ziemię kłodzką po polskiej stronie, a po czeskiej Morawy i Śląsk a poprzez wąski pas państwa czeskiego na rozległe obszary Pogórza Sudeckiego na obszarze Polski w tym Paczków, Otmuchów, Kamieniec Ząbkowicki.
Po 1945 r., a przed ustaleniem obecnej polskiej nazwy, szczyt nazywany był również Wrzesiec, Wrzosiec lub Wrzosówka. Nazwa ta pozostała ostatecznie jednak przy wsi Wrzosówka leżącej na jej stoku.
(Wikipedia)

Aż wstyd napisać, ale nigdy nie byłem na jednym z najbardziej popularnych i najwyższych szczytów pasma Gór Złotych w Sudetach - na Górze Borówkowej. Lądek Zdrój i jego najbliższe okolice nie raz odwiedzałem - ale na Borówkową nigdy jakoś się nie wybrałem. Korzystając z ładnej pogody postanowiłem więc rodzinnie przespacerować się w tamte rejony i przede wszystkim pooglądać krajobrazy roztaczające się z wieży widokowej (wysokość 25m!) zbudowanej w 2006 roku na szczycie Borówkowej.
Szczyt Borówkowej Góry(900m n.p.m.)

piątek, 24 października 2014

Śnieżka 2014 (Karkonosze)

Jesień 2014.

Studzienna Góra (czes. Studniční hora lub Studničná hora, niem. Brunnenberg, Brandkoppe lub Steinboden, 1554 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Zachodnich w czeskiej części pasma Karkonoszy. Jest to bardzo charakterystyczne wzniesienie, trzecie pod względem wysokości w Karkonoszach, położone nad ścianą polodowcowych kotłów. Góra zbudowana z łupków krystalicznych, o kopulastym kształcie, z niewyraźnie zaznaczonym szczytem przekraczającym dolną granicę piętra alpejskiego (1450 m n.p.m.)
(Wikipedia)

Śnieżka (czes. Sněžka, niem. Schneekoppe) – najwyższy szczyt w Karkonoszach (1602 n.p.m.) i jednocześnie w całych Sudetach, a także najwyższy szczyt Czech, województwa dolnośląskiego i całego Śląska. Położona na granicy polsko-czeskiej, góruje nad Kotliną Jeleniogórską, wystając 200 metrów ponad Równię pod Śnieżką. Jest najwybitniejszym szczytem Polski.
(Wikipedia)

Zastanawiałem się trochę nad tytułem niniejszego posta. Dlaczego?
Postanawiając wybrać się na najwyższy szczyt Sudetów niebieskim szlakiem od miasteczka czeskiego Pec pod Snezkou nie wiedziałem, że bohaterem wyprawy jednak nie będzie Śnieżka (1602m n.p.m.) tylko Studzienna Góra (1554m n.p.m.). Jest to trzecia góra w Karkonoszach (jak i w całych Sudetach) pod względem wysokości. Z tego szlaku (niebieski) prawie przez cały czas podchodzenia na Śnieżkę można obserwować przepiękne zbocza właśnie Studziennej Góry (czes. Studniční hora). W drodze powrotnej (przez Ruzohorky) natomiast można było podziwiać Śnieżkę z nietypowej (jak dla mnie) strony. :-)
Widok na Śnieżkę (1602m n.p.m.) od strony Ruzovej Hory